uit het boek Honderd jaar musiceren in Posterholt | auteur Jeu Veelen
1991-1996
RENÉ SCHRADER

Tot de benoeming van René Schrader als dirigent op 15 juli 1991, was er voor enkele maanden een interim-dirigent in de persoon van August Thissen. Schrader was muziekdocent aan de Scholengemeenschap Swalmen-Reuver en bij Kreato en dirigent van de Philharmonie Maasniel (ere-afdeling) en fanfare St. Wiro van Reutje-Sint Odiliënberg (superieure afdeling). Onder zijn directie moest het korps zijn muzikale capaciteiten binnen de reglementair gestelde termijn van vijf jaren opnieuw onder bewijs stellen.

Vermeldenswaard is, dat tussentijds in 1993 werd deelgenomen aan een internationaal concours in het Duitse Trier. In een sterk bezette Höchststufe, de hoogste afdeling, vergelijkbaar met de concertafde­ling in Nederland, behaalde de harmonie onder leiding van René Schrader met 82,4 van de 100 punten een verdienstelijke vijfde plaats op een deelnemersaantal van twaalf verenigingen, waaronder zeer gerenommeerde korpsen uit Nederland, België, Duitsland en Zwitserland.

Met het succes van 1989 in de Rodahal in Kerkrade nog sterk in het geheugen, werd nu weer een intensieve voorbereiding in gang gezet voor het LBM-concours in Weert op 22 oktober 1994. Zelfs een marathonrepetitie kwam er aan te pas. Een hele dag trokken de muzikanten zich daarvoor met hun verzorgers terug in het gebouw van een scholengemeenschap in Swalmen. Maar wat gebeurde? "Jury richt slagveld aan in de superieure klasse", zo kopte de krant in het verslag van het slotconcours. Die jury bestond uit Anne de Vries, J. van Ossenbruggen en (alweer) Sjeng Claessens. Voor het verplichte werk Transitions van Henk Badings en het keuzewerk Ouverture on Russian and Kirghiz Folk Songs van Sjostakovich werden twee maal 152½ punten behaald.

Veel, zelfs gereputeerde orkesten, tuimelden in de puntenwaardering naar beneden. Dat lot was ook Wilhelmina beschoren. Met 305 punten werd een eerste prijs behaald, dat wel. René Schrader vond de beloning karig maar was ook van oordeel dat het orkest het maximale had gepresteerd. Hoewel men daarmee niet had kunnen reiken aan het resultaat in 1989, was er ondanks alles toch tevredenheid. Het was immers gelukt om de moeilijke positie in de op één na hoogste regionen, de superieure afdeling, te handhaven. Dat dit een felicitatie waard was, daarvan getuigden een drukke receptie en een uitbundige viering.

Toch volgde anderhalf jaar later een directiewisseling, omdat het bestuur een hardere opstelling tegenover de muzikanten wilde. Maar de dirigent huldigde een andere opvatting. De samenwerking met René Schrader werd begin 1996 verbroken.

Tot de komst van een opvolger werden de honneurs waargeno­men door assistent-dirigent Richard Bonné.